صداهای خاموش

هزاره های ایتالیا با راهپیمایی ای، جنایات وحشیانه طالبان کوچی را محکوم مینمایند.

afghanpayam — Thu, 07 Jul 2011 03:51:31 GMT

همانطوری که همگان درجریان هستیم با افزایش روزافزون آلات فشاربرمردم هزاره ازراه های گوناگون، حکومت فاسد وتمامیت خواه با همدستی برادران تروریست رئیس جمهور، کوچیان مسلح را به یک آفت فصلی مبدل نموده اند که همه ساله با استفاده از آنها علیه مردم هزاره به مقاصد شوم وغیرانسانی خود دست میابند.

قرارمدارک و شواهد آشکارازاثرحملات وحشیانه طالبان کوچی، سالانه هزاران تن از مردم بیگناه هزاره بی خانمان شده، اموال و دارایی ناچیز شان به تاراج رفته و ده ها تن دیگرآنان به شهادت میرسند. با آنکه رهبران منفعل مردم هزاره به دلیل منافع شخصی شان دربرابراین مسئله سکوت اختیارنموده اند، اما سکوت مردم سرفراز هزاره که درطول تاریخ یک ملت رهبرسازبوده درشرایط فعلی جایز نخواهد بود، بیایید ما ملت دست به کارشویم تا باشد رهبران نیزسکوت شانرا بشکنند.

درسناریوی طویلی که علیه هزاره ها درحال طرحریزی است، مسئله کوچی طالبان، یکی از آلات فشاربالای هزاره هااز طرف دشمنان مردم هزاره در نظر گرفته شده است. درحالیکه مسئله امتیازدهی یک طرفه و بدون قید و شرط به طالبان و بازگرداندن دوباره آنان روی قدرت، کشتار زنجیره ای و پلان شده نخبگان هزاره و وضع محدودیتهای جغرافیایی علیه مردم هزاره ازطریق غضب جایداد شان با توصل به زور و کوچ دهی اجباری آنان مسایل حیاتی ای درزندگی مردم هزاره اند که نیاز به تآمل کافی دارند.

بدین منظور، هزاره های ایتالیا همگام با سایرهزاره های متعهد جهان،همانند سالهای گذشته با راهپیمایی ای صلح آمیز، جنایات وحشیانه طالبان کوچی در ناهور، بهسود و دایمیرداد و قتل زنجیره ای و پلان شده نخبگان هزاره را محکوم نموده اعتراض شان را علیه پروسه بخشش و امتیاز دهی یک جانبه به طالبان نیزابرازمیدارند.

در این راهپیمایی قراراست تعداد کثیری از مردم هزاره و غیر هزاره ازشهرهای مختلف ایتالیا به شهرمیلان درشمال ایتالیا رفته ضمن محکوم نمودن اعمال وحشیانه وغیرانسانی طالبان کوچی، فریاد عدالت، برادری و برابری سردهند. آنان دراین تظاهرات با استفاده ازفضای آزاد و دموکراتیک درکشورمحل اقامت شان، ازیگانه سلاح قوی “اعتراض مدنی” کارگرفته ازسایرهزاره های جهان نیزمیخواهند سکوت شانرا شکسته تا دیرنشده صدای اعتراض شان را به جهانیان برسانند.

بیایید درهرجای جهان که هستیم با سردادن شعارعدالت، برادری و برابری علیه ظلم، بی عدالتی، تبعیض نژادی و کشتارجمعی هزاره ها اقدام نماییم.

تظاهرکنندگان در ایستگاه مرکزی قطار شهرمیلان جمع شده ازآنجا به طرف میدان لیوناردو داوینچی (پلیتکنیک میلان) راهپیمایی مینمایند.

از تمامی هزاره ها و سایراقوام با هم برادرافغانستان مقیم ایتالیا دعوت به عمل میاید تا با حضورگسترده و پرشورخویش این راهپیمایی را به مشت آهنینی علیه تبعیض، کشتار جمعی ، بی عدالتی و کوچ اجباری درافغانستان تبدیل نمایند.

وعده ما: روز شنبه نهم جولای دوهزار ویازده ازساعت چهارالی هفت بعد از ظهربه وقت محلی

مکان: از ایستگاه مرکزی قطار(استازیون چنترالی) شهرمیلان تا میدان لیوناردو داوینچی (پلیتکنیک میلان)

منبع مردم هزاره

سال نو مبارک

afghanpayam — Mon, 21 Mar 2011 02:13:00 GMT

یکبار دیگر سال نو ؛ و نوروز1390 را برتک تک شماخوانندگان عزیز وخانوده های تان تبریک میگویم.

یک سال دیگر را در این دنیا مجازی در کنار شما سپری کردم این بهترین فرصت است تا از همه شما دوستان عزیز تشکر کنم؛که گاهگاهی ازوبلاک من دیدن کردید؛ وبا نظرات خودتان این حقیر را یاری کردید.

دلم میخواد بنویسم ؛هرچه که در دل دارم وهرچه که می بینم؛ دلم پراز ماجرا و حرفهای نگفته است ؛ اما دچارقبض قلمی شده ام ؛نمیدانم اسمش را قبض قلمی بگذارم ؛یا تنبلی؛ یا خود سانسوری ؛اما هرچه که است من بعنوان یک نویسنده ی غیرحرفه ی در سال گذشته خیلی کم کار بودم . با این همه توانستم دوستان زیادی پیدا کنم؛ و اولین تجربه ام را در صنعت" سینما " در کنار دوستانی خوبم امتحان کنم.

اکنون که این پست را می نویسم در جای ام تنها ؛ و در کشوریکه نوروز ما هیچ رنگ و بوی ندارد. دلم برای خانواده و کشورام خیلی تنگ شده است ؛امیدوارم که شما سال خوبی را درکنار خانواده و دوستان تان سپری کند؛و سال پر برکت داشته باشید.

زنان مهاجر “زنان شاعر سنت شکن”

afghanpayam — Tue, 07 Dec 2010 23:18:00 GMT

معصومه خدا نظر

زنان مهاجر افغانستانی در ایران در چند چیز باهم فرق دارند. اول اینكه از وضعیت های متفاوتی به ایران مهاجر شده اند، وضعیت هایی با نسبت های فرهنگی، اخلاقی و اجتماعی متفاوت. مثلا زنان مناطق روستاهای مركز افغانستان شكل و آداب زندگیشان با زنان مناطق شهری كابل و مزار یا زنان مناطق جنوب و غرب افغانستان خیلی تفاوت دارد؛ و دو دیگر وضعیت فعلی اجتماعی آنها نیز آنها را از هم متمایز می كند.

گروهی اینجا از مواهب و امكانات بهتر زندگی برخوردار شده اند و گروهی اصلا نه. بعضى به اجتماعات فرهنگی جمهوری اسلامی مثل دانشگاه ها، فرهنگسراها و مراكز آموزشی راه یافته اند. بعضى ديگر به خاطر شكل متفاوت اقامت از لحاظ پناهندگی، مهاجرت یا حضور غیر قانونی در ایران شايد حتى به مدرسه راه پيدا نکرده اند. با این وجود همه این جمعیت متنوع در چند چیز مشتركند.

اول این كه علیرغم این كه در ایران زندگی می كنند هیچ وقت نتوانسته اند در فضای اجتماعی ایران حل شوند یا خود را جزئی از این محیط بدانند و اغلب مناسباتشان درون قومی است و بیشتر باهمدیگر سروكار دارند. حداقل می شود گفت تا این اواخر همین طور بوده است. حتی برخورد آنها با محیط میزبان نیز با جبهه گیری و تعصب همراه بوده است.

نوستالژی وطن بخصوص بخاطر سال ها دوری و شناخت غیر دقیق از وطن- وطنى که برای آنها كاملا انتزاعی بوده است- همیشه در بین این زنان تب داغی داشته است.

از جانبی جبهه گیری و شكایت آنها در برابر فرهنگ و جامعه ایرانی نیز خودش به نوعی رواج و رسم تبدیل شده است.

به همین دلایل آنها علیرغم همه تفاوت هایشان در مقابل جامعه ایرانی كنش های مشتركی داشته اند. به ندرت كسی از آنها ( جدای از قوانین دولتی و سنتی افغانی ) در ایران شاغل شده اند و به این جهات اکثرا تودار، درونگرا و پرخاشگر به نظر می آیند.

در سینه ات می میرد آخر ماه و ماهی ها
آن وقت در لای ولجن درگیر می میری
دیوانه ای كه با دهانی پر ز مروارید
در آبگیری كوچك و دلگیر می میری
محبوبه ابراهیمی

حالا غروب ها به افق خیره می شود
گنجشك كوچكی كه پریدن بلد نبود
وجیهه خدانظر

زهرا حسین زاده

تو از شن های سرگردان نفهمیدی كه دریا چیست
دهانت بوی ماهی می دهد دست از سرم بردار
زهرا حسین زاده

دنیا را بالا بیاور
بگذارمرگ تو را تجربه كند
دختری كه قبیله اش را باخته است
لینا نبی زاده

این سو كنار مرز نشسته است انتظار
آن سو شكفته است لب رود نوبهار
این سو شكسته تلخ غزل در گلوی من
آن سو شكفته شعربه لب های قندهار
محبوبه ابراهیمی

این نوع نوستالژی تنها به ذكر رنج های غربت و ابراز بی همدلی و یاد شهرها، پناهگاه ها و نشانه های وطن خلاصه نمی شود بلكه حتی گاهی به رجزخوانی وكنایه و گوشه زدن به جامعه میزبان نیز می انجامد.

و نعمتی است كه ماندم كنار سایه باغت
چه سنگ ها كه نخوردم از آسمان وكلاغت
محبوبه ابراهیمی

دومین نقطه اشتراك زنان مهاجر افغانستان در ایران این است كه علی رغم همه جبهه گیری ها و جریده روی ها به شدت تحت تاثیر غیرمستقیم فرهنگ و جامعه ایران قرار گرفته اند. می گویم غیر مستقیم به این خاطركه شناخت آنها از جامعه ایرانی به سبب ارتباط و رفت و آمد با آنها نبوده است، بلكه بیشتر از جانب رسانه های دیداری، شنیداری و خواندنی بوده است. مثل تلویزیون و برنامه های تبلیغاتی آن، رادیو، روزنامه و كتاب.

مبرهن است كه چنین آشنایی تقریبا آشنایی كاذب و مبهمی است. این تاثیر كه من براساس قاعده ای از ژاك لاكان، فیلسوف فرانسوی آنرا استنتاج كرده ام در زندگی مهاجرین افغانستانی در ایران نمود بسیاری دارد. از لهجه درهمی كه نه افغانی است و نه ایرانی گرفته تا زوایای مختلف زندگیشان كه آنها را در استیصال شدیدی بین زندگی سنتی خودشان و زندگی تازه آموخته قرار داده است.

معصومه صابری

این سوی پنجره چشم های من
رویای تورا
در ناباوری عشق دوخته اند
دوست دارم وسعت پوستم را
با الكین آفتاب صبح…
معصومه صابری

در این شعر یك جا شاعر از واژه پنجره به جای كلكین كه در افغانستان گفته می شود استفاده كرده است و درجای ديگر واژه الكین را آورده است كه در فارسى ايرانى به آن فانوس مى گويند. این ناهماهنگی نه تنها در گفتار و نوشتار بلكه به نوعی سرگردانی در زندگی و اندیشه و آثار خلاقه مهاجرین افغانستانی نیز كشیده شده است.

سومین مشخصه مشترك بین زنان مهاجر افغانستانی پوست انداختن نسل تازه است و تفاوت بسیار عمیق دو سه نسل زنانی كه در ایران زیسته اند و می زیند. نسل تازه تر هر چه پیش آمده بی پروا تر ، جسورترو پرخاشجو تر شده و همانقدر كه به سنت های خودشان بى توجه و در زندگی سردرگم، كم عقیده و بی تفاوت شده اند در همان حال نوستالژی كمترى دارند، جستجو گر، جهان اندیش تر و راحت تر شده اند.

تقصیر من نیست اگر جور دیگری مرده ام
چهره از ملحفه به خیابان تف می شود
من كه از دستمال قرمز مادر هم بی بهانه ترم
با دوست پسرم كه اسم ندارد
انگشت می زنیم
به آنكه جای كسی را تنگ كنیم
مارال طاهری

مریم ترکمنی

من از جهان آزادی می آیم
و مجسمه های آزادی
ماده بودنم را بارها بوسیده اند…
لباس های گشاد بپوشم
و جهنم را با تف كردن نوزادی
سرد كنم
زیرا كه من محراب را نبوسیده ام
مریم تركمنی

زنان این نسل راحت می توانند با نظام خلقت، با خداوند و با تمام مباحث ممنوعه نسل های پیش درگیر شوند. به زن بودن خودشان بپردازند و درباره موضوعات خصوصی مثل عشق حتی همخوابگی، بارداری و زفاف حرف بزنند.

قداست تمام چیزهای قدسی برای این نسل فروریخته و نظام حاكم تابوها را شكسته اند. اگر داشتن دوست پسر برای نسل قبل نوعی تابو بود، برای این نسل تعدد آنها نیز طبیعی است كه می گوید با دوست پسری كه اسم ندارد

شعر زنان مهاجر افغانستان در ابران طی چند نسل تغییرات فراوانی داشته است. در ابتدا شاعرانی بودند كه یا در افغانستان شاعر شده بودند و یا حداقل دانایی شعریشان را آنجا كسب كرده بودند و یا اگر این همه در این سو اتفاق افتاده بود برخورد سنتی و ارزشی و سختگیر آنها ارتباطشان را با جامعه ادبی ایران محدود می كرد. بعلاوه كه خیلی از مضامین راهی به شعرهای آنها نداشت. شعر ها یا فضای بسیار مردانه ای داشتند و یا به دغدغه ها و حماسه های مردانه می پرداختند.

ببین كه در حق ما ظالمان چها كردند
و صد عمارت دیگر ز خون بنا كردند.
زهرا رسولی

ویا اگر زنانه شعر می گفتند باز این شعر احساساتی و رمانتیك و متاثر از چهارپاره های سیمین بهبهانی بود.

هان مگو در بهای زن بودن
گوشه انزوا سزاست مرا
ناتوان ، بینوا ، حقیر ، ضعیف
زآفرینش همین بهاست مرا
دو یتیمم ز من پدر می خواست
سر پرست و ولی و نان آور
چه بگویم چه ها كشیدم آه
گاه بابا شدم گهی مادر
سیمین حسن زاده

با این كه راوی این نوع شعر ها زن است اما نوع نگاه، تسلط ذهنیت مردانه را نشان می دهد. نوع كلمات، خشونت لحن و زبانِ تقریبا كهنه، شعرها را غیر ملموس و شبیه هم می سازد. گویی همه این شعر ها را یك نفر و در پاره های یك شعر نوشته است.

بعلاوه شگرد های ادبی در این نوع شعرها نیز بسیط، ابتدایی و متاثر از فضای كلاسیك است. در سال های بعد با ارتباط شاعران با فضای ادبی مدرن و همین طور آشنایی آنها با مجامع ادبی در ایران نوعِ نگاه، زبان و شعر تغییر پیدا كرد.

دوشیزگان یخ زده در باد گم شدند
عاشق شدند و در شب میعاد گم شدند
فائقه جوادمهاجر

شکریه عرفانی

خبری نیست، جز اینكه
زنی با روسری رسوا
بر زمین می خورد
و می گوید من حوا نیستم
من پیراهن هایم را می شمارم و از خود می پرسم
آیا من حوایم…
شکریه عرفانی

شعر این شاعران حتی به زبان انحصاری خود می رسد و صاحب امضا می شود. لحن، زبان و شگرد های خاص خود را دارد و دغدغه ها و حرف هایشان به راستی می تواند نماینده ذهنیت های فراموش شده بسیاری از زنان مهاجر باشد.

لختی تامل كن ای باد، قدری تحمل كن ای مو
دردت بگیرد به جانم، لحنت بپاشد به ابرو
ای روی بازوی سردم،آتش بگیری بپاشی
سرشار باشی بلندم، با زخمه از زخم زانو
فائقه جواد مهاجر

در سال های بعد كلی نگری به كلی از بین می رود. شاعران دقیق ، جزئی و عینی می بینند و كمتر به سراغ مقولات ذهنی می روند. شعر زنان بیانگر رویاها، آرزو ها، رنج ها و دغدغه های آنان می شود. این تغییر در زبان نیز رخ می دهد. جنس واژه ها به تمامی امروزی می شود و لحن و شگرد های تازه ادبی مثل روایت، تغییر زاویه دید، مونولوگ، دیالوگ، فلاش بك و غیره وارد شعر می شود.

محبوبه ابراهیمی

صبح می شود و باز كودكی بهانه گیر
خستگی، ملال، ‌غم، ‌نان و چایی و پنیر
چشم را نمی شود روی صبح وا كنیم
صبح، چادری به سر رفته پشت نان و شیر
صبح، رخت های چرك ، صبح كوه ظرف ها
در اتاق كوچكی باز می شوی اسیر…
محبوبه ابراهیمی

قسمت هیجانیست كه هر نیمه شب
بر تخت من از روزنه پیغام انداخت
پرنده جان! غم نان حل نمی شود، بنویس
دوشنبه، دوم دیماه پسته می شكنم
زهرا حسین زاده

یك مرد آمده
لباسم كند
بپوشاندم
كبریت بكشد
بی خطرم كند
رحیمه میرزایی

من به خوشبختی مردی می اندیشم
كه هر روز گلی را
از پنجره كوچك تیمارستان
به سویم پرتاب می كند
و مرا به رقص می خواند
مارال طاهری

تف به اهل قبور بفرستیم
لعنت به خواب زن
كه چپش می كنیم
فرصت همین كه نباشیم
ورق می زنم
و چشم می بندم
ورق می خورم و چشم می بندم
به ژست كج و معوج میان بیژامه ات
مریم تركمنی

برگرفته از مردم هزاره

دامنه کشتار مردم هزاره توسط کوچی طالبان از بهسود و دایمیرداد به کابل رسید.

afghanpayam — Fri, 13 Aug 2010 23:51:00 GMT

گروه عظیم ازتظاهرات کنند گان ازغرب کابل بسوی مرکز شهر حرکت نموده اما نیروهای پلیس، اردوی ملی ونیروهای امریکایی برای جلوگیری آنها درحال تنگ کردن حلقه محاصره هستند. آنها با شلیک های هوایی میخواهند مردم را متفرق کنند ولی جمعیت خشمگین درحال افزایش است.

ساعت هشت صبح امروز بیست و دوم اسد، درگیری مسلحانه بین کوچی ها و هزاره های ساکن در منطقه جبار خان، در کنار شهرک جاجی نوروز بای در کابل اتفاق افتاد که منجر به کشته و زخمی شدن بیش از ده تن شده است. این درگیری در مربوطات حوزه سیزدهم امنیتی پولیس و در محدوده های دار الامان، در دامنه های کوه های غربی کابل ( کوه قورغ ) صورت گرفته است.

هزاره ها کوچی ها را در منطقه متهم به تیر اندازی بالای خانه ها و افراد غیر نظامی می کنند، اما کوچی ها مدعی اند که هزاره در این منطقه شروع به حمله کرده اند. در حالیکه شاهدان عینی از کشته شدن تعداد زیاد از هزاره های ساکن در این منطقه خبر داده اند که توسط کوچی های مسلح هدف قرار گرفته اند. اما گزارش ها می رساند که تا هنوز یک تن از هزاره ها در نتیجه شلک افراد پولیس کشته و چند تن دیگر نیز زخمی اند.

گفته می شود درگیری زمانی اتفاق افتاد که مردم برای تثبیت زمینهای خود به منطقه رفته بودند و از طرف کوچی های مسلح مورد حمله قرار گرفتند. گزارشهای اولیه حاکی از آن است که دها تن از کوچی های مسلح بعد از برخورد با مردم منطقه، به تمام کسانی که در محل برای تفریح گرد آمده بودند نیز حمله کرده و چند تن آنها را زخمی ساخته اند.

این منطقه یکی از مناطق مورد منازعه در کابل بین هزاره ها و کوچی ها می باشد که همه ساله مشکلاتی را به بار می آورد اما این بار این رویارویی منجر کشته و زخمی شدن افراد شده است.

مردم پس از کشته شدن یک تن توسط یک مامور پولیس دست به تظاهرات زده و گزارشها می رساند که هنوز صدای شلیک در منطقه شنیده می شود.

این حادثه در منطقه ای از کابل پایتخت اتفاق می افتد که در سه کیلومتری آن یک مرکز مجهز اردوی ملی قرار دارد و هزاران فرد مسلح اردو در آنجا مستقر هستند. مردم محل پولیس را به حمایت از کوچی ها متهم کرده و مدعی اند که پولیس به طرف آنها شلیک کرده اند. اما نیرهای امنیتی ادعا دارند که برای مهار کردن جنگ به منطقه آمده اند و از بروز حوادث وحشت ناک جلوگیری نموده اند.

نیروهای پلیس درحال شلیک بسوی تظاهرات کننده گان (عکس از گیتی امیج)

این حادثه به دنبال حمله کوچی ها در ولسوالی های بهسود و دای میرداد میدان وردک که دهها کشته زخمی برجای گذاشت، اتفاق افتاده است. چند ماه قبل دسته های مسلح از کوچی به ولسوالیهای بهسود و دادی میرداد میدان وردک حمله نموده و تعداد از مردم بی گناه هزاره ها را به شهادت رساندند. آگاهان مسایل بر این عقیده اند که این حرکت ها کاملا سازماندهی شده است، و هدف از این گونه حرکت های مختل کردن اوضاع در شرایط حساس انتخابات دور دوم مجلس نماینده گان می باشد.

رویاروی کوچی ها با هزاره بر سر زمین پیشینه ای طولانی دارد و همه ساله در نقاط مختلف افغانستان این کشمکش ها قربانی های خود را می گیرد، اما این اولین بار است که در کابل این درگیری ها منجر به کشته و زخمی شدن افراد می گردد.

گزارش های تائید ناشده حاکی از آن است که افراد ملا تره خیلی نماینده کوچی ها در این درگیری دست داشته و ظاهرا بیشتر شلیک از سوی نیروهای او صورت می گیرد. تا هنوز آمار دقیق تلفات به دلیل محاصره بودن منطقه از سوی نیروهای امنیتی، وجود ندارد اما احتمال افزایش تلفات غیر نظامیان وجود دارد و ممکن است این رقم افزایش یابد.

منبع کابل پرس

اعلامیه کمیته ضد کوچی گری و کوچ اجباری افغانستانی های مقیم در شمال ایتالیا

afghanpayam — Sat, 05 Jun 2010 06:50:00 GMT

به دنبال تهاجم وحشیانه کوچی- طالبان به بهسود و قتل وغارت وبه آتش کشاندن خانه ها، مکاتب ومساجد ؛ ضمن همدردی واعلان پشتیبانی کامل خویش ازمردم بهسود و دایمیرداد؛ بی تفاوتی جامعه بین المللی و دولت افغانستان را نسبت به این غارتگری وتجاوز محکوم نموده وهمگام با دیگرشهروندان افغانستانی دراروپا، استرالیا، کانادا و امریکا؛ به اعتراض های گسترده خویش تا اجرای عدالت ولغو بی قید وشرط اسنادهای جعلی وهزاره ستیز حاکمان خونخوار گذشته ودستگیری و مجازات عاملان قتل وتجاوز دربهسود، دایمیرداد، ناهور و قره باغ، خلع سلاح کوچیها وپرداخت غرامت به آسیب دیده گان بهسود، دایمیرداد، ناهور وقره باغ ادامه خواهیم داد.

وعده ما روزیکشنبه 6 جون 2010 ازساعت سه تا شش بعد ازظهر

مکان: شهر میلان ایتالیا، میدان Duca D’Aosta جنب ایستگاه مرکزی راه آهن.

ز کوی یار می‌آید نسیم باد نوروزي

afghanpayam — Sat, 20 Mar 2010 23:18:00 GMT

ز کوی یار می‌آید نسیم باد نوروزي

از این باد ار مدد خواهی چراغ دل برافروزی
چو گل گر خرده‌ای داری خدا را صرف عشرت کن
که قارون را غلط‌ها داد سودای زراندوزی

بازهم یک زمستان سرد بپایان خود رسید؛ و دشتها ؛ و کوه ها ؛ جامه رنگ برتن کرده است و همه جاه با گلهای لاله ی بهاری رنگاه رنگ شده است .

باتمام این زیبائی های که پروردگار در این فصل بما هدیه کرده است؛ سال نو 1389 را بر تمام شما دوستان تبریک میگویم .

امسال هم گذشت ؛ ولی هیچ جای مثل کشور خود آدم نیست ؛ آنجا حتی کردو خاک اش هم مقدس است ؛ کردو خاکی سرزمین است که مردمان اش با وجودی سختی ها ومشکلات فراوان هنوز محبت و دوستی را در دل دارد؛ ودراین روزها به دیدن همدیگر میرون ؛ازجاهای زیبای دیدن میکنند؛ به زیارت میروند ؛ حاجت طالب می کنند ؛ دعا می کنند و با دعا هم بر میگردند. همه آنها زیبای های زندگیست .

دقیقا" یادم نمیاید کدام نوروز را در افغانستان بودم . بشترین سالهای من در غربت و مسافرت کذشته است ؛ از مرکزی آسیا گرفته تا حالا که در غرب هستم ؛ اینجا از میله سخی و از دست حنا کردن خبری نیست ؛ یاد آوری نوروز در اینجا بیشتر غمگین گننده است؛ تا تسکین دهنده ؛مارا یادی روزهای میاندازد که در افعانستان بودیم ؛ شب قبل از عید دست های مانرا با حنا رنگاه رنگ میکردم ؛ وشب تا صبح ستاره شماری میکردیم تا زودتر صبح شود .

اکنون که به آنروزها فکر میکنم ؛ باخودم میگویم شاید خیالات بیش نبوده است ؛ و تمام آنها برایم خاطره و خیالات شده است.

تنها چیزیکه برای جدید است" اینجاست" این کلبه مجازیکه امسال برایم اجازه داده است تا ازاینجا گاهی با حرفهای خش دار و نوشته های نامرتب ام سری شما را بدرد بیآورم و گاهی هم باعث درد سرخود شوم .

اکنون از همینجا ه یکباری دیکر نوروز را بشما و تمام کسانیکه نوروز را جشن میگرند علل خصوص مهاجرین بیچاره و سردرگم از ایران گرفته تا بندر یونان و سایر کشور ها تبریک عرض میکنم .

افشار و شهدایش در قلب تاریخ جادارد!

afghanpayam — Thu, 11 Feb 2010 04:50:00 GMT

در تاریخ پرپیج و خم افغانستان جنایات و فجایع بی شماری به وقوع پیوسته است ؛که صحفه تاریخ ما را رنگین کرده است. ومردم هزاره همیشه در مرکز این تاریخ قراردارد ؛ و بیشترین ستم و فاجعه برآنها ها تحمیل گردیده است.

یکی از این فاجعه های تاریخی که یادآوردنش قلب هرانسان آزادی خواه راتکان می دهد فاجعه "افشار"است که در 22 دلو 1371 رخداده است .

امروز با گذشت چندین سال از آن واقعه هولناک یاد وخاطراش برای مردم ما زنده است ؛ و افشارو شهدایش در قلب تاریخ جادارد؛ و هیچ کسی و یا هیچ زبان گویای نمیتواند افشارو شهدایش را از صحفه ی تاریخ محو کند.

یاد و خاطره "افشار" همیشه در تاریخ خواهد ماند زیرا "افشار" تنها یک فاجعه نسل کشی نیست بلکه یاد آور مقاومت جوان مردانه غرب کابل نیز هست؛ مقاومت که در آن مردم ما برای آزادی خود در مقابل سران وحشت همچون احمدشاه مسعود ؛و سیاف و.......صف آرای کرده بودند.

گرچه قتلان مردم بیگناه "افشار" هنوز جنایات خودرا انکار میکنند؛ ویا قتلان که بعد از مرکشان القاب مانندقهرمان ملی را بخود اختصاص دادند هنوز در این سمت ها باقی ماند است ؛اما تاریخ روزی ورق خواهد خورد ؛ واین جنایت کاران مورد قضاوت قرارگرفته و محاکمه خواهد شد.

طرح مذاکره که به خون آغوشته شد

afghanpayam — Tue, 19 Jan 2010 15:03:00 GMT

حمله ایمروز به کابل که با کشته و زخمی شدن دها نفر از جمله مردم بیگناه به پایان رسید؛ باری دیکر ضعف

و بی کفایتی دولت پوشالی کرزی و حامیان خارجی اش را در تامین امنیت بنمایش گذشت.

این در حالی است که حامید کرزی و دولت امپریالیستی بریتانیا چندی روزی پیش از طرح مذاکره باطالبان و حذف نام این گروه از لیستی سیاه تروریست های جهان خبر داده بودن .

با توجه به اینکه این حمله درآستانه برگذاری کانفرانس لندن انجام شد؛ نشان میدهد که این گروه به نقطه صعف دولت کرزی پی برده است ؛ و تا تحمیل نکردن خواستهای خود؛ دست از حملات تروریستی خود بر نخواهند داشت!.

از سوی دیکر حامید کرزی بعنوان ریس جمهوری افغانستان؛ به همراهی حامیان خارجی خود همواره در سدت دادن امتیازات بیشتری به این گروه بوده و در مبارزه با این گروه تروریستی همواره ازخود بتفاوتی نشان داده است.

کرزی از انتصاب تا مبارزه با فساد

afghanpayam — Thu, 26 Nov 2009 21:28:00 GMT

اینکه انتخابات تمام شده همه ما بوضوح دیده وشنیده ایم ؛ اما سوال اساسی اینجاست که آیا بعد از هشت سال از سقوط امارات متحده طالبان و مصرف شدن پولهای گزاف برای پیاده کردن دموکراسی در کشور ما توانیستیم به آن چیزیکه بنام دموکراسی است برسیم ؛و یا در مسیر درست هستیم ! سوالی است که این انتخابات تاجای به آن پاسخ داد؛ با اینکه همه مردم به این انتخابات تا قبل از برگذاری شدن اش آنرابعنوان یک نقط تحوال در کشور می نگریستن؛ اما این فرصت هم از دست مردم افغانستان گرفته شد ؛ وبرگهای رای دریک انتخاباتی تقلب آمیز بی ارزش شد و همانند برگهای درخت برزمین ریخت؛ و به رغم ادعاهای زیاد مبنی بر تقلب گسترده در انتخابات ریاست جمهوری آقای کرزی با حدود نیم ملیون رای تقلبی بعنوان برنده اعلان گردید؛ اما اینکه کدام دموکراسی این انتخابت را تائید کرد چیزی است که در پرده ابهام قرار دارد؛ زیرا مطابق قانون اساسی افغانستان یک رییس جمهوری مطلق باید برگزیده از رای مردم باشد و هیچ مرجع یا تشکیلات دیکرقادر به انتخاب آن نخواهد بود ؛ با توجه به این قانون گریزی آنچه واضح است آقای کرزی به این مقام گمارده شد ه است نه انتخاب .

این امرباعث شد تا دموکراسی تازه متولد شده در کشور مسدود گردیده ؛ و آقای کرزی این روزها از هرطرف تحت فشارقراردارد ؛ تابتواند حد اقل خواستهای اربابان خودرا برآورد کند؛ نه خواست های مردم افغانستان را ؛ اما این همان باتلاقی است که آقای کرزی ودولت پوشالی او درطول این هشت سال برای مردم ما به ارمغان آورد ه است ؛ حال از تغیرات اساسی درکشور سخن میگوید ؛اما نه موقعیت کرزی چنین اجازه ی به او میدهد و نه عمل کرد او ؛و این سخنان تنها برای فریب عوام سروده میشود از خورشید هم درخشان تر است زیرا کسانیکه دراین مسیر جناب کرزی را همراهی و کمک کرد اند همواره مورید اتهام بوده اند و اکنون خودرا در بازوی راست و چپ کرزی آویزان کردند ؛ وسنک معاونت را بر سنیه خود میزند این افراد همان جنگسالارانی دیروزی هستند که اکنون از قوم ومردم خود رانده شده است ؛ وحال خودرا در طویله کرزی یافته و نماینده مردم افغانستان میداند.

ازسوی دیگر اگر نگاهی مختصری به کارنامه دولت آقای کرزی در طول این هشت سال بیاندازیم شعارهایکه امروز داده میشود بدور از توان جناب آقای رییس جمهور است زیرا رفتارهای ناسنجیده و سیاست های نادرست ایشان باعث شده تا ایمروز اوضاع کشور وخیم تر از قبل گردد

اگر ایشان از همان ابتدا تنها بفکرحکومت کردن و جمع کردن ثروت نمی افتیدن و رفتارمحکمتری نسبت به اختلاس و فساد اداری از خود نشان میداد اکنون کشور در این گرداب فساد قرار نداشت ؛ زیرا فساد واختلاس امروزه در دولت کابل بیک امری عادی تبدیل شده است ؛ و این از هر دشمن داخلی و خارجی بدتر است . چند هفته پیش ليستي از مقام هاي پيشين حكومت افغانستان که متهم به فساد مالی هستند از سوي لوي سارنوال افشا شد؛ واینگونه حرکات هیچ پیامد اساسی را در بر نخواهم داشت زیرا آقای کرزی در شرایط کنونی که از هر طرف تحت فشار قرار دارد قصد دارد با اینگونه افشاگری تعهد و صداقت خودرا برای مردم و جامعه جهانی به نمایش بگذرد ؛ اما سوال اساسی این است که این اين اقدام ها تا چه ميزاني در مبارزه با فساد موثر است ؛ در شرایط کنونی این امر تنها برای انحراف افکار عمومی و جامعه بین المللی صورت گرفته است ؛ تا افکار مردم را از تقلب در انتخابات و کشمکش درساختارحکومت جدید دور نگهدارد ؛ همگی ما بخاطرداریم که لوی سارنوال گذشته آقای ثابت در دوران خود با چی شعار وهیاهویی این مبارزه راآغار کرد اما اکثر متهمان به فساد نه تنها از سوی دولت عفو گردید بلکه در مقام های بالاتری منسوب شدن ؛ و اکنون این شعار هم هیچ دست آورد نخواهم داشت زیرا این اقدام ها بیش از اینکه یک مبارزه با فساد باشد یک تاکتیکی سیاسی بیش نیست که برای رد گم كردن چهره هاي اصلي فساد، واختلاس و باندهاي قدرتمند در کشور میباشد.

حکومت کنونی به خوبی میداند که فساد و اختلاس روزبروز در کشور رونق پیدامیکند و چی کسانی در این امردست دارند پس اگر واقعا اين مبارزه صادقانه و جدي است بهتر است که از مقام های بر حال این امر خیر شروع شود نه تنها از چهره های سوخته ی گذشته برای رد گم کردن مظنونان کنونی.

داکتر رمضان بشر دوست، نامزد شایسته و مناسب

afghanpayam — Wed, 08 Apr 2009 13:00:00 GMT

تذکراین مقاله قبلان در کابل پرس هم نشر گردیده است

http://www.kabulpress.org/my/spip.php?article3233

با نزدیک شدن انتخابات ریاست جمهوری درکشور، کماکان بعضی از نامزدها و احزاب دخیل در زد وبند های سیاسی درکشور تبلیغات خود را شروع کرده اند.

جالب اینجاست که کسانیکه خود دراین سالها درقدرت و حاکمیت سهیم بوده اند، امروزه با پیش گرفتن استراتیژی جدید به منتقدین حکومت کنونی مبدل کردیده اند. این افراد تا زمان احرازپست های مهم و کلیدی نه هیچگونه اعتراض و نه هیچ گونه برنامه بدیل برای پیشبرد کارها دردست نداشته بوده اند حالاآنکه هرکدام آنان دوسیه های اختلاس و فساد اداری درسابقه کاری خویش دارد.

این امر واضح و روشن است که این افراد همانطوریکه در طی این سالها در دستگاه حکومتی آقای کرزی، نیزحضور داشتند و با اختلاس و غصب دارایی های ملی اکنون شعار های پاکسازی فساد را در بر نامه انتخاباتی خویش قرارداده اند.

دربین نامزد هاییکه تاکنون حضور شان در انتخابات آتی قطعی گریده ، شخص کرزی میباشد که در بیش از هفت سال حضور خود درپست ریاست جمهوری تنها بریک سوم ازخاک افغانستان حکومت میکند طوریکه نیروهای دولتی در نزدیکترین نقطه از پایتخت در ولایت های ؛ وردک و لوکر در چند کیلومتری کابل هم کنترل کامل را در دست ندارد.

شورشیان در این ولایات درهر زمانیکه میخواهند بروی سرک ها پیاده شده با ایجاد پست های بازرسی اموال مردم را غارت کرده دست به قدرت نمایی میزند.

از نگاه دیگر آقای کرزی با حمایت ازجنگ سالاران و قچاقچیان مواد مخدر باعث نفوذ آنان در داخل دستگاه دولتی گردیده است که اکنون این افراد به دوشمنان جامعه تبدیل گردیده است .

از دیگر چهره هایی که احتمال میرود در انتخابات ریاست جمهوری حضورداشته باشد، میتوان ازاشرف غنی احمد زی نام برد، کسی که علاوه بر داشتن شهروندی خارجی در زمان تصدی خود بر وزارت مالیه با دزدی از بیت المال وباغارت کردن اموالی مردم پولی هنگفتی بجیب خود زد اکنون با پولها که در زمان تصدی بر وزازت ملیه بدست آورد بود کاخ چند جريبی را در منطقه ی دارالامان ساخته است.

وی که بطورغیرمستقم از رژیم طالبان حمایت میکند با کمک حکومت فاسد کرزی حتی نامزد پست دبیرکل سازمان ملل شد که خواشبختانه ناکام ماند .

اشرف غنی احمدزی که هیچ پایگاه مردمی ندارد با حمایت بعضی از کشور های دخیل درافغانیستان خود را یکی از کاندیدهای ریاست جمهوری سال آینده کشورمیداند.

نامزد احتمالی دیگردرانتخابات ریاست جمهوری آتی، میتواند علی احمد جلالی باشد، که چند وقتی در کابینه دولت بعنوان وزارت داخله اجرای وظیفه میکرد.

آقای جلالی در زمان احراز پست وزارت داخله ، با ایجاد سروصداهای تبلیغاتی مبنی بر دست داشتن بعضی از مقامات بلند پایه دولتی درقاچاق و ترافیک مواد مخدرازاین سمت کناره گیری کرد ولی هیچگاه مشخصاً ازکسی نام نبرد که درواقع ازآن زمان تا کنون با همین افراد مصروف چانه زنی های سیاسی و آماده گیری برای انتخابات بعدی بوده است.

داکتر رمضان بشر دوست، نامزد شایسته و مناسب

دربین نامزدهایی که فعلاً کاندید شده اند داکتر رمضان بشردوست ؛ تنها کسی است که دارای مدارک عالی تحصیلات و سابقه درخشان است که در هیچ ازجنگهای داخلی حضور نداشت است و در اولین حضوری رسمی خود بعنوانی وزیر پلان درکابینه دولت برنامه های شفاف داشت . با اعلام کردن برنامه های برای مبارزه بافساد و اختلاس واجرای تغیرات در وزارت پلان کار خود را شروع کرد که در همان اسنا بامخالفت مقامات بلند پایه حکومتی مواجه شد.

آقای بشردوست ؛ ضمن اعتراض به حنيف اتمر، وزير احيا و انکشاف دهات افغانستان که در اختلاس و غضب دارای مردم دست داشت از وی به دادگاه عالی شکایت کرد که با وجودی جنگ سالاران و ناقضین حقوقی بشر در دستگا ه قضای این امر نادیده گرفته شد.

آقای بشردوست ؛ دراقدامی دیگر در تاریخی 9 دسامبر با اعلامی به تعليق در آوردن بیش از 2 هزار سازمان غيردولتی (NGOs) فعال در افغانستان که برای دوزدی و غضب دارای های مردمی فعالیت میکردن از آنها خواست تا در مدتی یک ماه دفاترشان را تعطيل و کارکنان خود را مرخص کنند. این امر موجبی اعتراض مقامات بلند پایه دولتی از جمله شخصی حامد کرزی ؛ و اشرف غنی احمدزی، انورالحق احدی و حنيف اتمر روبرو شد واین افراد از جمله کسانی بودن که با مانع تراشی و مخالفت باعث اجرا نشدن برنامهای آقای بشردوست شدند. اما آقای بشردوست که خود را در حلقه جنایت کاران دید با یک حرکتی مردمی و برپایه کانفرانس خبری در کابل ضمن افشای حلقه فشار دولتی از سمت خود استعفا داد.

درحرکت دیگرآقای بشردوست با حضوریافتن در انتخاباتی پارلمانی کشور توانست با رأی قابل توجهی در انتخابات برنده شود . در مدت حضور، خود در پارلمان چندین طرح را در خصوص مکتوب سازی و مبارزه با فساد ارائه کرده است. اما با وجود جنایت کاران جنگ سالاران همچون سیاف؛ و امثال آنها اکثر این طرح بتصویب نرسیده است. اکنون این وظیفه ما ست که از شعار های تکراری چپاول گران و ناقضین حقوق بشر دوری ورزیده و با کمک خود به آقای بشردوست وی را در راستای اهداف اش که همانا پیشرفت کشور، مبارزه با فساد، اختلاس و کشت مواد مخدراست یاری کنیم.

همه ما میدانیم که تا زمانیکه فاسدان و اختلاس گران در افغانستان وجود دارند برگزاری انتخابات بدون تخلف امکان پذیر نخواهد بود و این مساله مانند روز روشن است.

اما آقای بشردوست مدنی ترين راه ممکن را برای تحقق آرمان های مردمی خود برگزيده است.

داکتر رمضان بشردوست بارها اعلام کرده است که فقط کمک های مردمی را می پذيرد. برای این کار می توان با اینجا مراجعه کرده و از جزئیات آن اطلاع پیدا کنید.